Video's

Video ProBuild Lions WebTV game vs. Wereldtickets.nlSuper Cup NBB Dameseredivisie 2010: Lions-Den Helder (ProBuild Lions WebTV)Flashback: Brian Laing (toen Seton Hall, nu Magixx Pl. for KidsRights)

Beeldverslagen

Foto's Henk Eggens van GasTerra Flames-BS WeertFoto's Anneke Wals ProBuild Lions-Wereldtickets.nl (74-55)Foto's Harry Kraak van Tubbergen-Den Helder (89-99)

Wedstrijden

De Stand

“WE HEBBEN HET EILAND NOG NET NIET LATEN ZINKEN”

“WE HEBBEN HET EILAND NOG NET NIET LATEN ZINKEN”

Twee van de drie Matts van GasTerra zijn zó verknocht aan hun basketballeven in 'Europe', dat ze pas vandaag het vliegtuig naar huis nemen. Ze hebben het er nog even van genomen. Thuis is voor center Matt Haryasz Page, Arizona. Voor guard Matt Bauscher, zijn maatje, is dat Boise, Idaho. Ze vliegen samen tot Minneapolis en dan scheiden hun wegen zich. Voor een paar maanden. Daarna keren ze terug naar Nederland. Om de landstitel te verdedigen én in Europa de strijd aan te gaan met de subtoppers van het oude continent.

DOOR MICHEL KRIEK

8 juni 2010

Ja, ik schreef het al in mijn vorige artikel: die Matt Haryasz spreek ik dit seizoen vast nog een keertje. Oké, de jaargang is met een kampioenschap voor GasTerra Flames een paar weken geleden officieel afgesloten, maar die gekke Haryasz en zijn al even 'outgoing' basketbal-, stap-, film- en vakantiemaat Matt Bauscher zijn nog steeds in Nederland. Als ik bel rijden ze gezamenlijk richting Schiphol. Terwijl ik de zeer levendige langste van de twee (2.08m) aan de lijn heb, ligt de ander te slapen.

"Hij is nog steeds Ibiza eruit aan het slapen", luidt het commentaar van Haryasz.

Een deel van de Amerikaanse Flames bleek dit seizoen gek op uitstapjes te zijn, waaronder Haryasz en Bauscher. Grootste onderneming tot nu toe was een teamuitje naar Praag. Maar na het behalen van de landstitel wilden de twee ergens heen waar ze konden bijkomen van een zeer bevredigend, maar loodzwaar basketbalseizoen. Het werd party island Ibiza.


Matt Haryasz en Matt Bauscher: 'party people on the floor!' Rechts teamgenoot Jason Dourisseau.

"Bauscher en ik wilden ergens heen waar het lekker warm is, we lekker konden relaxen en wellicht een paar leuke vrouwen konden ontmoeten", legt Haryasz uit. Ik vermoed dat de vraag of dat allemaal gelukt is té retorisch is, zeker gezien de fysieke staat waarin zijn vriend op het moment van het gesprek in schijnt te verkeren. "Ik ben een stuk groter dan hij, hè. We hebben een hoop lol gehad. We hebben het eiland nog net niet laten zinken."

De Knabbel en Babbel van GasTerra Flames houden wel van een pretje, het liefst buiten de deur. Daarin lijken ze te verschillen van veel landgenoten die ook de oversteek naar de lage landen maken.

"Ach, wij brengen ook tijd door met onze xBox, maar we trekken er ook veel op uit", zegt Haryasz. "Ik weet dat anderen graag in hun kamer blijven en na het seizoen zo gauw mogelijk weer naar huis gaan. Wij houden veel van Nederland en van het proeven van de Europese cultuur. Aan dit seizoen hebben we prachtige herinneringen overgehouden. Als je eenmaal overzee bent, heb je de kans iets heel moois van je verblijf te maken, en dat hebben we dan ook gedaan. Ik zie het als een privilege."


'Love Groningen, love European culture!'

Als ik zeg dat ik me er al jaren over verbaas hoe geïsoleerd veel Amerikaanse profs in Nederland gedurende het seizoen leven en dat het soms lijkt dat ze vóór hun laatste wedstrijd een ticket naar huis al op zak hebben, reageert de man uit Page, Arizona voorzichtig.

"Iedere speler is anders, dus is het lastig hierop te reageren. Ik kan wel zeggen dat wij dit jaar een heel bijzonder team hadden, waarvan iedere speler het erg naar zijn zin heeft gehad. Eerder naar huis dan de kampioenswedstrijd? No way! Niemand wilde naar huis zonder eerst de titel te hebben veroverd. Voor mij was het speciaal dat ik in crunch time het team nog heb kunnen helpen. Dat was echt een geweldige ervaring."

Omdat zo zoetjes aan over basketbal gaat, wordt de toon van Haryasz meteen stuk serieuzer. De Grote Markt, Praag en Ibiza lijken dan meteen werelddeel verder te liggen. De man lééft zijn sport. Hij wil op Nederlandse bodem nog wel even kwijt waarom volgens hem de Flames zo'n fantastisch seizoen beleefden met een dito bekroning in de vorm van het landskampioenschap.

"Iedereen in het team heeft individueel een stukje opgeofferd. Bijvoorbeeld jongens als Bauscher en Jason Ellis scoorden daardoor minder dan ze gewend waren. Omdat we allemaal die houding hadden, hebben we het team sterker gemaakt. Bovendien gaven we om elkaar, waardoor je je makkelijker opoffert. Die nederigheid zorgt voor een groot gezamenlijk vertrouwen. En dat is precies wat je nodig hebt om als winnaar uit de bus te komen."


Trots op het kampioenschap, maar vooral op HET TEAM.

Afgelopen seizoen verloren Haryasz en Bauscher c.s. slechts drie competitiewedstrijden én de halve finale om de NBB Beker. Je vraagt je af of er in een nieuw team dat meteen zó succesvol er nog wel genoeg ruimte voor verbetering is.

"De grootste uitdaging zit hem in het verder verbeteren van ons spel, zeker omdat we nu ook Europees gaan spelen. Iedere week minstens twee wedstrijden. We willen het sowieso beter doen dan dit seizoen. Wat de competitie betreft misschien niet in absolute cijfers, maar vooral door weer kampioen te worden én een goed Europees seizoen te draaien. Er is toch niks mooiers dan als speler helemaal naar Moskou of Bologna te vliegen om daar tegen een heel sterke tegenstander te spelen? That's a really cool experience. We hebben voor komend jaar de lat voor onszelf een stuk hoger gelegd."

Haryasz - je hoeft hem amper een vraag te stellen - praat altijd lekker door. Als Tim Blue en Bas Rozendaal ter sprake komen, is hij even stil.

"Kijk, ik weet zeker dat Albert van der Ark (technisch manager, MK) en coach Marco van den Berg goed kijken naar nieuwe spelers die het team sterker maken. Maar nu zijn we allemaal best bedroefd dat Tim en Bas er komend seizoen niet meer bij zijn. Het is niet leuk ze te moeten zien gaan. Ook zij hebben keihard gewerkt om het team te helpen kampioen te worden. Aan de andere kant kunnen nieuwkomers ons nóg beter maken."

De autorit naar Schiphol zit er bijna op. Dan zal de overvloedig bestickerde leasewagen een paar maanden op Lang Parkeren staan. Kortom, het afscheid van Nederland is nabij. Maar de twee gezworen kameraden Haryasz en zijn naamgenoot Bauscher blijven nog even bij elkaar.


Plaatjes voor thuis in Page, Arizona.

"We vliegen samen naar Minneapolis, Minnesota. Daarna gaan we ieder ons weegs. Bauscher vliegt door naar Boise, ik naar Phoenix. Daar zullen mijn ouder me oppikken. Ik heb hen, mijn zus en mijn vrienden behoorlijk gemist. Daarna rijden we naar Page. Ons kampioenschap heeft weliswaar de lokale krant gehaald, een officieel welkomstcomité zal er niet zijn. Maar ik verwacht de eerste dagen veel aanloop van vrienden."

De vrienden van Matt Haryasz zullen, naast het behalen van de landstitel, in ieder geval één ding over Nederland, en Groningen in het bijzonder, te horen krijgen.

"Het grootste verschil met hier, in de Verenigde Staten, is de lente. Dan zie je in Groningen bij de eerste zonnestralen veel mensen na het werk op een terrasje zitten. Bij ons is het een echte 24-uurseconomie. Mensen zijn hoofdzakelijk bezig met werken en nog eens werken."

Kennelijk is the man from Page even vergeten dat die arbeidsmoraal een seizoen lang door hem en zijn teamgenoten tentoongespreid is. Wat dat heeft opgeleverd is genoegzaam bekend. Evenals het feit dat maar liefst tien van de 12 Flames, waaronder Haryasz en Bauscher, terugkeren naar de Martinistad. Wat een mooie zomer zal het er, met dat in het vooruitzicht, worden.

© Foto's: Henk Eggens

Auteur: Powerforward.nl
Reacties
Reageer!

Verplichte velden zijn met een * gemarkeerd


Veiligheidscode