OPEN BRIEF AAN MIJN GOEDE BASKETBALVRIEND MARCO (2)

Dit is het tweede deel van mijn open brief aan Marco van den Berg, mijn goede basketbalvriend. Onze gesprekken gaan altijd over meer dan basketbal alleen, al blijft onze mooie sport doorgaans het middelpunt van overwegingen, discussies en grappen. Sparren met Marco is het leukst, zeker als je 'leerbereid' bent. Dát punt komt altijd weer terug: leren. Zijn spelers weten er alles van en ze mogen komend seizoen laten zien wat ze van de wijze lessen van de bovenmeester hebben opgestoken.

Nijmegen, 29 juli 2010.

 

Beste Marco,

Dit is de beloofde tweede helft van mijn brief aan jou. Deels een persoonlijke, maar ik wilde eens anderen mee laten lezen. Bijvoorbeeld om te laten zien waar jij in gelooft en hoe jouw opvattingen een fundament vormen voor goede relaties. Niet onbelangrijk als je het hebt over basketbal, een teamsport pur sang. Of wij ooit een goede band zouden krijgen, was me niet meteen duidelijk. Ik heb je dat al eens verteld. Geheel onervaren in basketbal en de bijbehorende journalistiek stond ik je op te wachten na een wedstrijd in Almere, samen met wat collega's - die ik eveneens nooit eerder ontmoet had. Je gaf me het gevoel dat je me links liet liggen en daar voelde ik me wat lullig onder. Achteraf kan ik er om lachen. Om te zien uit welk hout ik gesneden was, zette je me zodanig op het randje, dat het minste geringste duwtje genoeg zou zijn om me te doen omvallen. Dat duwtje was een snedige opmerking, die voelde als een afzeiker. Nu weet ik dat je iets wat je in mij waardeert, mijn gevoel voor humor, op de proef stelde. Ik koos er vdestijds voor een beurt over te slaan en onlangs hebben we er samen om gelachen. Ineens moet ik eraan denken hoe vaak je, ook als bondscoach, via de landelijke pers 'basketbalmensen' tot grote ergernis hebt gedreven. Hoor je me meegrinniken? Eerlijk is eerlijk: ook ik had het soms niet goed door.

Inmiddels wordt me steeds duidelijker welke prikkels jij loslaat op je omgeving om ze uit te nodigen om - gezamenlijk - beter te presteren. Ik zeg bewust niet 'dwingt'. Ieder zijn eigen keuze, toch? Waar jij zeker niet van houdt is dat mensen doen alsof ze zich achter jouw opvattingen scharen, maar ondertussen driftig afspraken maken in die andere agenda. Gelijk heb je. Ik heb trouwens sterk het idee dat er op dat vlak niet één dissonant in je team van afgelopen jaar was. Conflictjes zijn er misschien wel geweest, mogelijk door jou gecreëerd om wat meer dynamiek in de teamcultuur te brengen, maar dat was het dan ook wel (als het er al was, wil ik nogmaals benadrukken). Bovendien hebben we het even eerder al gehad over dat kampioenschapsvinkje, dat nu ál jouw jongens achter hun naam hebben staan. Tel daar bij op dat GasTerra Flames, mede doordat tien spelers zijn gebleven, ook op papier, er sterker op geworden is, en ik vraag me af welk Nederlands team jullie komend jaar in vre-des-naam gaat bedreigen.

Ik vond het wel grappig te constateren dat allerlei nieuwtjes binnen de manneneredivisie jou de afgelopen maanden grotendeels ontgaan zijn. Des te opmerkelijker was het dat je wel degelijk op de hoogte bent van de kwaliteitsniveaus van de diverse ploegen. Je liet ze allemaal de revue even passeren, ik haal er een aantal uit. "Het meest opvallend vond ik de coachwissel bij Bergen op Zoom, vooral dat er niet eentje is gebleven. Dat zie ik als een grote verandering, waarmee er een einde is gekomen aan een bepaalde lijn die ze jaren terug hebben ingezet. Die lijn leidde tot de finaleplaats van afgelopen jaar. Den Bosch kan niet slechter presteren dan ze vorig seizoen gedaan hebben. Ik verwacht dat ze eerst gaan stabiliseren en dan verder groeien. Ze zullen komend jaar onze grootste concurrent zijn. Leiden vond ik uiteindelijk het beste team, maar nu lijkt het erop dat ze alle spelers kwijt zijn. De kans is groot dat ze helemaal opnieuw gaan beginnen, omdat jongens als Gibson, Boxley en McGhee niet terugkomen. Ik had ze juist gegund dat ze met dát team, waarin een heel goede klik was, verder zouden kunnen."

Voor mijn gevoel heb je niet geheel onbewust je grootste concurrenten voor het veroveren van de landstitel als eerste genoemd, ook al weet ik inmiddels dat je gruwt van onderschatting. "Weert en Zwolle zijn er, vergeleken met afgelopen seizoen, een stuk sterker op geworden. Ik ben trouwens blij dat Nijmegen doorgaat. Daar zijn heel goede basketbal-vibes. Sterker nog, áls er van mij één team moest doorgaan, dan is het Nijmegen wel. Er is daar een goede sfeer, de mensen leven op een mooie manier mee met het basketbal. Ik ben echt blij voor iedereen daar. Ook de hoofdsponsor die ze nu hebben vind ik een positieve zet." Van de andere clubs weet je niet zo goed wat je moet vinden. Zeker is in ieder geval dat je er niet vanuit gaat dat de competitie komend seizoen een stuk zwakker zal zijn dan de vorige jaargang. "Ik verwacht dat het nog wel los zal lopen. De andere teams zullen heus weer goede spelers aantrekken. Het nadeel dat ik vanwege de financiële problemen bij de meeste zie, is dat clubs er op de lange termijn niet veel mee opschieten. Al die nieuwe spelers zullen een contract voor één jaar krijgen."

Al met al is het een behoorlijk verhaal geworden, je visie op de naderende FEB-competitie. En dat voor iemand die tot nu toe vooral in basketbalstilte zijn zomer heeft doorgebracht. Ik was dan ook benieuwd naar wat voor tegenstand je werkelijk verwacht. "Je weet het nooit. Ik denk dat wij altijd favoriet zullen zijn. Dan ben je het hele seizoen het mikpunt van iedere tegenstander. Hoe dan ook, ik verwacht sowieso dat Den Bosch sterker zal zijn dan vorig jaar. De grootste verrassingen zijn voor mij Bergen op Zoom en Leiden. De een lijkt de door Erik Braal uitgeworpen lijn nu los te laten. De ander stond in de steigers om nog beter te worden. Leiden is trouwens een heel leuke basketbalstad en dat zal met de uitbreiding van hun hal alleen maar beter worden. Eén ding is voor mij echter zeker: waar wij wél continuïteit hebben, doen zij dat niet." Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, al voorkomt dat nooit de geboorte van een dark horse die bij zijn debuut in staat is de Grand National of de Kentucky Derby te winnen.

Weinigen zullen één jaar geleden gedacht hebben dat Zorg en Zekerheid Leiden de NBB Beker zou winnen. Tóch is dat gebeurd, tot grote vreugde van de maandenlang door gloeiende basketbalkolen opgestookte fans uit de Sleutelstad. Het was een prijs die - je had het zelf misschien ook niet zien aankomen? - je graag aan je eigen palmares had toegevoegd. "Ach, als je niet weet hoe je moet verliezen, wordt je ook nooit kampioen. Het is te allen tijde zo dat je als collectief met druk om moet leren gaan. Eerst verliezen, dan leren en vervolgens winnen." Sportpsychologie en leren... we zijn er weer. Dan zeg je iets wat ik, als gesjeesd psychologiestudent, heel interessant vind: "De informatie benutten die je tijdens een wedstrijd onder stress nodig hebt, leer je niet als je aan het winnen bent. Ik heb dat nog nooit anders meegemaakt. Leer je dat niet, dan faal je onmiskenbaar. Tenzij je twee klassen beter bent dan je tegenstander. Maar wanneer maak je dat mee?"

Mijn nieuwsgierigheidszenuwen zijn weer eens geprikkeld, Marco. Het lukt je ieder gesprek opnieuw om dat voor elkaar te krijgen. Hoe werkt dat dan binnen jouw team? "Druk werkt totaal anders als je altijd een escape hebt, als je mág falen. Dat gold voor de meesten van onze spelers. Ze komen immers nagenoeg allemaal bij 'semi-underdogs' vandaan. Terugkijkend naar die halve finale om de beker kun je zeggen dat Leiden heel slim won. Aan de andere kant was het maar één schot, dus moet je er ook weer niet té dramatisch over doen. Een bijkomend detail is dat wij niet wisten dat we met andere ballen zouden spelen. Dat is toch noodzakelijke informatie voor je voorbereiding. Denken dat we onverslaanbaar waren hebben we niet gedaan. Dat zou heel dom geweest zijn."

Die 'onverslaanbaarheid' is in de voorbije jaargang van de manneneredivisie, behalve in de laatste play-offrondes, verrekte weinig op de proef gesteld. Dat zal komend jaar - internationaal! - wel anders zijn. "Unics Kazan heeft zo ongeveer tien keer ons budget. Het is een team met veel internationale ervaring, hoewel ze Lorbek kwijt zijn." Echt dik in de voorbereiding op die ontmoeting zal je niet zitten; volgens mij is Erazem Lorbek deze zomer vertrokken bij CSKA Moskou en gaat hij nu voor Barcelona spelen. Dat gezegd hebbend, zul je toch van je eigen kracht uitgaan. "Wij hebben dan in ieder geval een ingespeelde ploeg, wat veel andere teams in die fase niet kunnen zeggen. De wedstrijden tegen Kazan zullen tot de weinige behoren waarin wij de underdog zijn. Als wij verdedigend en aanvallend de eenheid weten te bewaren, zal het voor die Russen moeilijker zijn om ons te verslaan. Wij willen in geen geval ondermaats presteren tegen die basketbalmiljonairs." Gaat ook niet gebeuren, let maar op.

Van één van onze eerste gesprekken kan ik me herinneren dat jij ooit nog eens - heel graag - een goede Europese ploeg wilt coachen. "Ja, het is één van mijn wensen ooit nog eens in de EuroLeague te werken. Voor mijzelf is het prachtig dat ik in mijn derde jaar bij de Flames in elk geval de voorronde heb gehaald. Dat is het optimale dat je als Nederlandse coach wilt presteren. Ben je eenmaal zo ver, dan hoop je op meer. Redden we het tegen Kazan, dan zijn we tegen Nymburk of Charleroi zeker niet kansloos. Reken maar dat onze jongens daar stiekem van dromen." Onze jongens. Je maakt mij niet wijs dat je dat je dat zelf niet doet. Als je dát voor elkaar krijgt, dan zit het met een internationale loopbaan van jou ook wel snor. Alleen daarom hoop ik al dat het jou en je jongens lukt. Dan gaan we lekker door met babbelen over onze mooie sport. In het buitenland doe je vast weer nieuwe inzichten op en een receptje of wat van de lokale keuken. Kan ik dat te zijner tijd ook weer mooi met onze lezers delen. Ik sluit ons gesprek af met: "Je weet nooit hoe een koe een haas vangt." Ben heel benieuwd hoe zich dat laat vertalen naar de taal van het land waar je ooit je coachingloopbaan gaat voortzetten. Ga ervoor, zou ik zeggen. En bedankt voor al die openheid, al krijg ik er soms de blaren van op mijn vingers.

Hartelijke groet,

Michel.

Deel één nog niet gelezen? Hier vind je het.

© Foto's: Henk Eggens

 

Meer Powerforward.nl

• “TIJD VOOR NIEUWE GENERATIE BASKETBALBESTUURDERS”
• b l o g – GROOTMOEDIGHEID OF KLEINZIELIGHEID?
• EREDIVISIE SPELEN VAN 25.000 EURO
• b l o g – STROPDAS EEN STUKJE STRAKKER
• EEN KORTE UPDATE VOOR MIJN LEZERS
• GEZELLIGE BEDOENING IN BEMMEL
• b l o g - KLAAR MET DIE HORDES AMERIKANEN
• “JONGEREN MOTIVEREN MEER TE BEWEGEN EN TE SPORTEN”
• b l o g - JA, IK BEN ERMEE GESTOPT
• “O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”
• b l o g - EINDELIJK WEER NBA
• “JE ZIET DAT WIJ GEEN MOMENT OPGEVEN”
• SLORDIG, SPANNEND DUEL EREDIVISIEDEBUTANTEN
• YVONNE VAN DAALEN NAAR LEKDETEC.NL
• QUARTERBACK VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
• BATOUWE BASKETBALL GAAT LEKDETEC.NL HETEN
• SERIEUZE VERSTERKING VOOR WCAA GIANTS
• MARKEL HUMPHREY WEER IN HET LIMOENGROEN
• CTO AMSTERDAM IN DE NBB DAMESEREDIVISIE
• “WEINIG MENSEN DIE ÉCHT WETEN WAT IK ERVOOR GEDAAN HEB”
• “JE MOET VERTROUWEN IN JEZELF ÉN ELKAAR HEBBEN”
• “JE KUNT ER ALLEEN MAAR BETER VAN WORDEN”
• “WE ZIJN EEN CLUB DIE MET HET HART WIL WERKEN”
• DIVISION III-SPELER VOOR LANDSTEDE BASKETBAL
• COLLEGE-TOPPER VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
• ZWARE KNIEBLESSURE KRIS BIESTERS
• “IK GA HEUS NOG WEL EENS IN DE NBA SPELEN”
• NEDERLANDSE ROLLERS EUROPEES KAMPIOEN
• GROOTSE OPENING SEIZOEN NBB DAMESEREDIVISIE
• FIBA EUROPE SCHAFT DIVISIESTRUCTUUR AF