Video's

Video ProBuild Lions WebTV game vs. Wereldtickets.nlSuper Cup NBB Dameseredivisie 2010: Lions-Den Helder (ProBuild Lions WebTV)Flashback: Brian Laing (toen Seton Hall, nu Magixx Pl. for KidsRights)

Beeldverslagen

Foto's Henk Eggens van GasTerra Flames-BS WeertFoto's Anneke Wals ProBuild Lions-Wereldtickets.nl (74-55)Foto's Harry Kraak van Tubbergen-Den Helder (89-99)

Wedstrijden

De Stand

“O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”

“O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”

Maandagavond landde Leonie Kooij weer op luchthaven Schiphol. Na acht weken geproefd te hebben aan het hoge niveau van de Spaanse competitie, zit het avontuur er voor nu weer op. Een chronische enkelblessure heeft Celta Baloncesto de Vigo doen besluiten haar contract te verbreken. De zoveelste klap voor het supertalent? In eerste instantie wel, maar toch ziet Kooij de toekomst positief in.

DOOR MATTHIJS VAN DEN BEUKEL

"Mijn enkel begon op te spelen in Spanje", zegt Leonie Kooij. "Iets waar ik al vaker last van heb gehad. De Nederlandse arts dacht toentertijd dat het om een ontsteking ging en schreef injecties voor. Bij Vigo namen ze het zekere voor het onzekere en besloten een MRI-scan te maken. Toen bleek dat de botjes in m'n enkel vol bloed zaten. Geen ernstige blessure, maar het dwingt me wel tot één of twee maanden rust." De international zucht.  Nadat een zware hoofdblessure vorig seizoen een Kroatisch avontuur compleet verpestte is het de zoveelste fysieke tegenslag.

"Toen de coach me bij zich riep voor de uitslag van de MRI, zei hij: ‘it's not good, it's really not good'. Op dat moment springen de tranen wel in mijn ogen. Niet weer, dacht ik. Ik was juist aan het hoge, fysieke en snelle niveau in Spanje gewend. Moest ik weer vanaf de bank toekijken hoe mijn team tegen de nummer één van Spanje speelt. Op zo'n moment heb ik echt de neiging om weg te lopen uit het stadion. Dan blijkt ook nog dat Vigo besluit om het contract te verbreken, omdat ik de blessure meegenomen heb uit Nederland."

"Alles was daar goed. Ik kon het heel goed vinden met een Slovaaks teamgenootje, de rest van het team was ook super. De coach was sympathiek en erg goed. De club had een auto voor me geregeld en een leuk huisje. Ik mocht spelen in één van de mooiste competitie ter wereld en dan dit dus." Alles bij elkaar zou het niet meer dan logisch zijn als Kooij in zak en as zou zitten. Toch is dat helemaal niet het geval. Integendeel, de forward is zelfs positief over haar toekomstplannen.

"Kijk, Vigo kan niet mij blijven betalen en tegelijkertijd een vervangster aantrekken. Daar is het geld niet voor. Dus kochten ze mijn contract af. Maar de coach heeft me de belofte gegeven dat er voor volgend seizoen gewoon weer een contract voor me klaar ligt. Hij wil me erg graag hebben. Mijn plannen zijn dus herstellen tot december en dan zien we qua basketball wel weer. Ik wil graag weer, net als vorig jaar, het seizoen in Nederland afmaken. Ik ben in gesprek met een aantal clubs en zal binnenkort een keuze maken. Herstellen, een leuke tijdelijke baan vinden, in de zomer weer vlammen met het Nederlands team en daarna alsnog het Spaanse avontuur aangaan, dat zijn mijn concrete plannen op dit moment."

Als de voormalig meervoudig landskampioene praat over de toekomst, klinkt er vrolijkheid in haar stem. Met nuchtere blik analyseert ze dat haar blessure mee valt, alleen de omstandigheden dwongen de club tot contractbreuk. "Ik mag alles. Ik heb geen pijn. Alleen moet ik niet springen. Samen met de fysiotherapeute van het Nederlands team werk ik een programma af om in conditie te blijven. En over twee maandjes kan ik weer de basketbalvloer op. Wat dat aan gaat valt het allemaal mee. Bovendien zit ik in de luxepositie dat er een contract bij een Europese topclub gegarandeert is. Dat motiveert enorm."

Het leven van een professioneel basketbalster is dus een leven vol onzekerheid. Zo speel je in de Spaanse competitie en zo zit je weer thuis in het regenachtige Rotterdam, waar Kooij momenteel woont. Het éne moment bereid je jezelf rennend door een Spaans park voor op Europese topwedstrijden, het volgende moment ben je weer bezig met een herstelprogramma. Alles kan van de ene op de andere dag compleet anders zijn. Maar Kooij draagt het leven - zowel de mooie momenten als de zware momenten - met passie en plezier. "Je merkt dat veel mensen veel van je verwachten. Dat ze er trots op zijn dat je als Nederlandse in Spanje speelt, of een rol speelt in het Nederlands team. Dat is fijn om te merken, maar legt wel druk op je schouders. In eerste instantie doe ik dit voor mezelf, omdat ik van de sport hou en wil zien waar m'n grenzen liggen, maar ik doe het ook voor de Nederlandse basketballiefhebbers. Op dit niveau speel je nooit alleen voor jezelf. En dat motiveert me nog het meest om dat niveau weer te halen."

Foto's: Fotogijs.nl

 

Auteur: Powerforward.nl
Reacties
Reageer!

Verplichte velden zijn met een * gemarkeerd


Veiligheidscode