
“O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”
Maandagavond
landde Leonie Kooij weer op luchthaven Schiphol. Na acht weken
geproefd te hebben aan het hoge niveau van de Spaanse competitie, zit
het avontuur er voor nu weer op. Een chronische enkelblessure heeft
Celta Baloncesto de Vigo doen besluiten haar contract te verbreken.
De zoveelste klap voor het supertalent? In eerste instantie wel, maar
toch ziet Kooij de toekomst positief in.
DOOR MATTHIJS VAN
DEN BEUKEL
"Mijn enkel begon op te spelen in Spanje", zegt
Leonie Kooij. "Iets waar ik al vaker last van heb gehad. De
Nederlandse arts dacht toentertijd dat het om een ontsteking ging en
schreef injecties voor. Bij Vigo namen ze het zekere voor het
onzekere en besloten een MRI-scan te maken. Toen bleek dat de botjes
in m'n enkel vol bloed zaten. Geen ernstige blessure, maar het
dwingt me wel tot één of twee maanden rust." De international
zucht. Nadat een zware hoofdblessure vorig seizoen een
Kroatisch avontuur compleet verpestte is het de zoveelste fysieke
tegenslag.
"Toen de coach me bij zich riep voor de uitslag
van de MRI, zei hij: ‘it's not good, it's really not good'.
Op dat moment springen de tranen wel in mijn ogen. Niet weer, dacht
ik. Ik was juist aan het hoge, fysieke en snelle niveau in Spanje
gewend. Moest ik weer vanaf de bank toekijken hoe mijn team tegen de
nummer één van Spanje speelt. Op zo'n moment heb ik echt de
neiging om weg te lopen uit het stadion. Dan blijkt ook nog dat Vigo
besluit om het contract te verbreken, omdat ik de blessure meegenomen
heb uit Nederland."
"Alles was daar goed. Ik kon het heel
goed vinden met een Slovaaks teamgenootje, de rest van het team was
ook super. De coach was sympathiek en erg goed. De club had een auto
voor me geregeld en een leuk huisje. Ik mocht spelen in één van de
mooiste competitie ter wereld en dan dit dus." Alles bij elkaar zou
het niet meer dan logisch zijn als Kooij in zak en as zou zitten.
Toch is dat helemaal niet het geval. Integendeel, de forward is zelfs
positief over haar toekomstplannen.
"Kijk, Vigo kan niet mij
blijven betalen en tegelijkertijd een vervangster aantrekken. Daar is
het geld niet voor. Dus kochten ze mijn contract af. Maar de coach
heeft me de belofte gegeven dat er voor volgend seizoen gewoon weer
een contract voor me klaar ligt. Hij wil me erg graag hebben. Mijn
plannen zijn dus herstellen tot december en dan zien we qua
basketball wel weer. Ik wil graag weer, net als vorig jaar, het
seizoen in Nederland afmaken. Ik ben in gesprek met een aantal clubs
en zal binnenkort een keuze maken. Herstellen, een leuke tijdelijke
baan vinden, in de zomer weer vlammen met het Nederlands team en
daarna alsnog het Spaanse avontuur aangaan, dat zijn mijn concrete
plannen op dit moment."
Als de voormalig meervoudig
landskampioene praat over de toekomst, klinkt er vrolijkheid in haar
stem. Met nuchtere blik analyseert ze dat haar blessure mee valt,
alleen de omstandigheden dwongen de club tot contractbreuk. "Ik mag
alles. Ik heb geen pijn. Alleen moet ik niet springen. Samen met de
fysiotherapeute van het Nederlands team werk ik een programma af om
in conditie te blijven. En over twee maandjes kan ik weer de
basketbalvloer op. Wat dat aan gaat valt het allemaal mee. Bovendien
zit ik in de luxepositie dat er een contract bij een Europese topclub
gegarandeert is. Dat motiveert enorm."
Het leven van een
professioneel basketbalster is dus een leven vol onzekerheid. Zo
speel je in de Spaanse competitie en zo zit je weer thuis in het
regenachtige Rotterdam, waar Kooij momenteel woont. Het éne moment
bereid je jezelf rennend door een Spaans park voor op Europese
topwedstrijden, het volgende moment ben je weer bezig met een
herstelprogramma. Alles kan van de ene op de andere dag compleet
anders zijn. Maar Kooij draagt het leven - zowel de mooie momenten
als de zware momenten - met passie en plezier. "Je merkt dat veel
mensen veel van je verwachten. Dat ze er trots op zijn dat je als
Nederlandse in Spanje speelt, of een rol speelt in het Nederlands
team. Dat is fijn om te merken, maar legt wel druk op je schouders.
In eerste instantie doe ik dit voor mezelf, omdat ik van de sport hou
en wil zien waar m'n grenzen liggen, maar ik doe het ook voor de
Nederlandse basketballiefhebbers. Op dit niveau speel je nooit alleen
voor jezelf. En dat motiveert me nog het meest om dat niveau weer te
halen."
Foto's: Fotogijs.nl
Meer Powerforward.nl
- “TIJD VOOR NIEUWE GENERATIE BASKETBALBESTUURDERS”
- b l o g – GROOTMOEDIGHEID OF KLEINZIELIGHEID?
- EREDIVISIE SPELEN VAN 25.000 EURO
- b l o g – STROPDAS EEN STUKJE STRAKKER
- EEN KORTE UPDATE VOOR MIJN LEZERS
- GEZELLIGE BEDOENING IN BEMMEL
- b l o g - KLAAR MET DIE HORDES AMERIKANEN
- “JONGEREN MOTIVEREN MEER TE BEWEGEN EN TE SPORTEN”
- b l o g - JA, IK BEN ERMEE GESTOPT
- “O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”
- b l o g - EINDELIJK WEER NBA
- “JE ZIET DAT WIJ GEEN MOMENT OPGEVEN”
- SLORDIG, SPANNEND DUEL EREDIVISIEDEBUTANTEN
- YVONNE VAN DAALEN NAAR LEKDETEC.NL
- QUARTERBACK VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
- BATOUWE BASKETBALL GAAT LEKDETEC.NL HETEN
- SERIEUZE VERSTERKING VOOR WCAA GIANTS
- MARKEL HUMPHREY WEER IN HET LIMOENGROEN
- CTO AMSTERDAM IN DE NBB DAMESEREDIVISIE
- “WEINIG MENSEN DIE ÉCHT WETEN WAT IK ERVOOR GEDAAN HEB”
- “JE MOET VERTROUWEN IN JEZELF ÉN ELKAAR HEBBEN”
- “JE KUNT ER ALLEEN MAAR BETER VAN WORDEN”
- “WE ZIJN EEN CLUB DIE MET HET HART WIL WERKEN”
- DIVISION III-SPELER VOOR LANDSTEDE BASKETBAL
- COLLEGE-TOPPER VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
- ZWARE KNIEBLESSURE KRIS BIESTERS
- “IK GA HEUS NOG WEL EENS IN DE NBA SPELEN”
- NEDERLANDSE ROLLERS EUROPEES KAMPIOEN
- GROOTSE OPENING SEIZOEN NBB DAMESEREDIVISIE
- FIBA EUROPE SCHAFT DIVISIESTRUCTUUR AF










