“ERAAN HERINNERD DAT WE NIET ONSTERFELIJK ZIJN”

Wanneer je als talent wilt doorgroeien naar een volwaardig topsporter wordt er nogal wat van je gevergd. Zo wordt van jonge basketballers meteen een grote mate van volwassenheid verwacht. Een dergelijk bestaan is dan ook voor weinigen weggelegd. Aron Royé is bezig met een even snelle als succesvolle stap van jeugdige rebellie naar professioneel realisme. Met zijn team GasTerra Flames werd hij landskampioen. Al had hij het naar eigen zeggen lastig in de play-offs, hij stond zijn mannetje.

DOOR MICHEL KRIEK

Het is kenmerkend voor de serieuze manier waarop Aron Royé (21) met zijn beroep profbasketballer bezig: voordat een artikel over hem wordt gepubliceerd, wil hij het altijd eerst even lezen. Aan de ene kant kun je dat toeschrijven aan de controledrang die de meeste goede spelverdelers hebben, aan de andere kant merk je dat hij zich oprecht betrokken voelt bij het eindresultaat. De talentrijke point-guard van GasTerra Flames en het Nederlands team gelooft in samenwerken. No doubt.

Na zijn overgang van ABC Amsterdam naar Zorg en Zekerheid Leiden - en zijn spoedige vertrek bij die club richting Spanje - leek het er twee jaar geleden even op dat hij een lastpak-in-de-dop was. Maar de liefde voor het basketbal en de ambitie om daarin iets te bereiken zijn bij hem zó groot, dat hij bezig is met een even snelle als succesvolle stap van jeugdige rebellie naar professioneel realisme. Het maakt van Royé een prettige gesprekspartner. Belangrijker is echter dat hij niet alleen scherp ziet dat hij zijn aanleg in dienst van het team moet stellen, maar ook hoe hij dat het beste kan doen. En dat op zijn leeftijd.

Iets minder dan een jaar geleden kon Royé alleen nog maar vermoeden dat hij met GasTerra Flames de landstitel zou gaan pakken én dat hij daarin een niet onaanzienlijk rol zou gaan spelen. "Ik kwam pas laat bij de groep vanwege de wedstrijden van het Nederlands team", vertelt de jeugdige international. "Maar eigenlijk heb ik in de voorbereidingsfase geen problemen gekend. Ik kende immers alle spelletjes al. Hoe vertrouwd dat ook was voor hem, er zou toch iets veranderen.

Royé was niet teruggekeerd naar Groningen om in zijn tweede jaar hetzelfde kunstje als in het eerste te gaan tonen. "Ik had mezelf voorgenomen om een stap te gaan maken en dat doe je door meer speelminuten te pakken. Met coach Marco van den Berg heb ik dan ook gesproken over mijn kansen in het nieuwe seizoen. Dat heeft uiteindelijk goed uitgepakt, al heb ik natuurlijk niet iedere week mijn beste spel laten zien. Al met al stond ik 18 minuten per wedstrijd in het veld. Dat afgelopen jaar iedereen bij ons goed speelde was voor mij een voordeel. Dat is het verschil tussen erin komen en snel een score realiseren óf een turnover tegen krijgen. Met dat eerste kom je een stuk sneller en makkelijker in de wedstrijd. Normaal gesproken zou dat geen factor moeten zijn. Maar ik ben blij dat ik dat stapje heb kunnen maken."

Ja, Royé is best tevreden over zijn prestaties in het afgelopen seizoen. Over zijn optreden tijdens de play-offs is hij echter behoorlijk kritisch. "Ik mis gewoon nog een stukje zelfvertrouwen. Dat komt wel. Hoe meer je speelt, des te sneller dat groeit. Tegen Leiden heb ik een behoorlijke serie neergezet, maar tegen Bergen op Zoom liep het minder. Misschien ben ik wat streng op mezelf, maar ik vind heus dat ik in de play-offs over het algemeen goed gespeeld heb. Vergeet niet dat de verwachtingen na de reguliere competitie heel hoog waren. Ook dat brengt de nodige spanning met zich mee. We hebben dan ook tegen elkaar gezegd: 'we staan weer op nul punten en moeten er weer flink tegenaan'. Achteraf bezien ging het tegen Weert makkelijk en werd het tegen Leiden heel lastig. Ze hadden een goed team, waar we in de halve finale van de beker van verloren hebben. Gelukkig hebben we na die nederlaag de koppen snel bij elkaar gestoken en gekeken hoe we dat duel hadden verloren. Wij hebben zo'n hechte groep, dat het team na zo'n teleurstelling ineens uit elkaar valt. Evengoed was het balen. In die periode zetten we een heel mooie reeks neer en dan ga je toch niet naar de bekerfinale."

Kritisch zijn op jezelf wordt binnen de door club en coach gewenste cultuur niet alleen op prijs gesteld, maar ook geëist. Anders kun je het niet stellen nadat Royé de uitkomst van de gezamenlijk zelfanalyse vertelt. "Het lukte ons de vinger op de zere plek te leggen: die wedstrijd ontbrak het ons aan de echte killersmentaliteit. Misschien een kwestie van onderschatting; het liep in de competitie immers zo gemakkelijk. Belangrijker was echter de slotconclusie van het team: meteen vergeten en verdergaan. Dat hebben we gedaan, al speelden we de tweede wedstrijd in Weert ook niet bepaald goed. Grotendeels doordat we thuis al met 40 punten verschil van ze hadden gewonnen, denk ik. Dan houd je je onbewust toch al wat bezig met de halve finale. Die bleek tegen Leiden te gaan. Omdat we tegen hen lang het verschil niet konden maken, hoorde je steeds meer mensen zeggen dat onze groep nog te jong was om de druk aan te kunnen. Dat snap ik best. Ervaring is zó belangrijk om kampioen te worden."

In de finale, tegen World Class Aviation Academy uit Bergen op Zoom, bleek hoezeer Royé het met dat laatste bij het rechte eind heeft. "Verderop in de serie hoorde ik enkele Giants zeggen dat ze aan de intensiteit van een play-offsfinale hadden moeten wennen. Dat het uiteindelijk nog erg spannend werd, zegt veel over hen. Ze hadden immers op het laatst geen rotatie meer. Des te knapper dat ze toch nog wonnen . en het ons zó moeilijk wisten te maken. Ik denk dat ook wij heel graag leren, zoals we het hele seizoen hebben laten zien. Op de trainingen zag je dat onze spelers zelfs iets extra's gaven. Daarvoor was weinig sturing van de coach nodig. De complete groep wil heel graag winnen. Zoiets zie je niet vaak. Dat is best bijzonder."

Feest op de grote markt: de landstitel!

Een onderdeel van de aanpak van coach Marco van den Berg is om, zo snel mogelijk, een aantal 'cultuurdragers' in de selectie naar voren te schuiven. Volgens Royé was dat bij de Flames niet echt nodig. "Eigenlijk was iedereen wel een cultuurdrager. Had iemand eens een mindere dag, dan waren er altijd wel een aantal spelers die zeiden 'kom op, ervoor gaan!' Omdat je veel wint, is de acceptatie van kritiek van teamgenoten groter. Zo werkt het nu eenmaal, en daardoor groei je sneller en dichter naar elkaar toe."

Je zou bijna denken dat je de woorden van een zeer ervaren speler leest, maar niets is uiteraard minder waar. Royé is - al helemaal voor een belangrijke speler op zijn positie - nog erg jong. Wat niet wegneemt dat hij iedere dag zijn boterhammen besmeerd met een dikke laag basketbal. Hopelijk ook met vitaminerijk beleg. Zijn seizoen is, zowel door het spelen van de finale als zijn plaats in Oranje, erg lang. Maar de spelverdeler heeft energie voor tien. Hij gunde zichzelf na afgelopen seizoen zegge en schrijve twee weken rust, alvorens de draad (lees: bal) weer op te pakken. "Het was een zwaar seizoen en die tijd heb ik nodig om mijn hoofd leeg te maken en mezelf weer op te laden. Ik heb een contract voor nog een jaar. Ik ben nu helemaal gewend in Groningen. Nergens anders in Nederland heb je 4.500 man op de tribunes zitten en ook nog eens ruim 10.000 bij de huldiging. Het was één groot feest op de Grote Markt. Ik zou in de toekomst nog wel eens ergens anders in Europa willen spelen, maar nu heb ik het in Groningen erg naar mijn zin. We zijn kampioen geworden en als extra bonus mogen we in de Europacup spelen. Met bekerwinst had dat ook gekund, maar wij moesten kampioen worden. Ik denk, al is het achteraf, dat het verlies in de beker ons eraan herinnerd heeft dat we niet onsterfelijk zijn. Verliezen heeft dus ook goede kanten."

Over duels gesproken, dat in de finale tussen Royé en Jesse Kimbrough mocht er zijn. Beide spelverdelers deden hun best de ander geen centimeter ruimte te geven, met als gevolg dat er zo nu en dan behoorlijk werd 'uitgedeeld'. "Jesse heeft zich goed ontwikkeld", vindt de Groninger. "Hij heeft de Giants echt op sleeptouw genomen. En dat terwijl hij, volgens mij, in eerste instantie als back-up was aangetrokken. Van zo'n speler neem ik ook veel over. In de finale probeerden we elkaar zo veel mogelijk te irriteren. Dat is misschien dé ervaring die je moet opdoen. Als je in staat bent je directe tegenstander te frustreren, geeft dat veel zelfvertrouwen. Je kunt je immers niet verschuilen. Ik ben dan ook blij dat de club Jason Ellis voor het team heeft weten te behouden. Hij heeft ons er op de moeilijkste momenten doorheen gesleept. Maar ook de double-double van Matt Haryasz, die net terug was van een zware blessure, vond ik heel bijzonder. Al gaat het uiteindelijk niet om de cijfers, maar om één ding: kampioen worden!"

De finale: het zoveelste duel tussen Aron Royé en Jesse Kimbrough.

Prolongatie van de landstitel is slechts één van de hoofddoelen die GasTerra Flames zichzelf voor de komende jaargang gesteld heeft. Aron Royé heeft er dan ook weer veel zin in. Net terug van een vakantie in Italië, is hij echter nog niet klaar voor het nieuwe seizoen. "Mijn knie is niet goed, zo nu en dan opgezwollen. Ik ben in de halve finale van de beker eraan geblesseerd geraakt en weer te snel gaan spelen. Voordat ik op vakantie ging, heb ik me dan ook afgemeld voor Oranje. Dat was een moeilijke beslissing, die ik in overleg met de orthopeed en de fysio heb genomen. Ik kom graag voor Nederland uit. Aan de andere kant zou mijn rol toch niet al te groot zijn en wil ik me optimaal voorbereiden. Marco is er trouwens best blij mee dat ik nu waarschijnlijk de hele voorbereiding mee kan doen. Maar eerst moet ik mijn knie veel rust geven. Dan wordt het vast weer een leuk seizoen, zeker met ons debuut in de EuroLeague. Van Unics Kazan weet ik niet zo heel veel, behalve dat ze diverse erg goede spelers hebben én veel lengte. Met allemaal grote namen heb je overigens nog geen goed team. Afgelopen seizoen heb ik met Oranje van Israël gewonnen. Al kun je die twee ploegen niet helemaal met elkaar vergelijken, het ging toen best goed. Ik denk dat je altijd een kans hebt van zo'n tegenstander te winnen. We spelen eerst thuis, dus je weet maar nooit."

© Foto's: Henk en Martijn Eggens

Meer Powerforward.nl

• “TIJD VOOR NIEUWE GENERATIE BASKETBALBESTUURDERS”
• b l o g – GROOTMOEDIGHEID OF KLEINZIELIGHEID?
• EREDIVISIE SPELEN VAN 25.000 EURO
• b l o g – STROPDAS EEN STUKJE STRAKKER
• EEN KORTE UPDATE VOOR MIJN LEZERS
• GEZELLIGE BEDOENING IN BEMMEL
• b l o g - KLAAR MET DIE HORDES AMERIKANEN
• “JONGEREN MOTIVEREN MEER TE BEWEGEN EN TE SPORTEN”
• b l o g - JA, IK BEN ERMEE GESTOPT
• “O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”
• b l o g - EINDELIJK WEER NBA
• “JE ZIET DAT WIJ GEEN MOMENT OPGEVEN”
• SLORDIG, SPANNEND DUEL EREDIVISIEDEBUTANTEN
• YVONNE VAN DAALEN NAAR LEKDETEC.NL
• QUARTERBACK VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
• BATOUWE BASKETBALL GAAT LEKDETEC.NL HETEN
• SERIEUZE VERSTERKING VOOR WCAA GIANTS
• MARKEL HUMPHREY WEER IN HET LIMOENGROEN
• CTO AMSTERDAM IN DE NBB DAMESEREDIVISIE
• “WEINIG MENSEN DIE ÉCHT WETEN WAT IK ERVOOR GEDAAN HEB”
• “JE MOET VERTROUWEN IN JEZELF ÉN ELKAAR HEBBEN”
• “JE KUNT ER ALLEEN MAAR BETER VAN WORDEN”
• “WE ZIJN EEN CLUB DIE MET HET HART WIL WERKEN”
• DIVISION III-SPELER VOOR LANDSTEDE BASKETBAL
• COLLEGE-TOPPER VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
• ZWARE KNIEBLESSURE KRIS BIESTERS
• “IK GA HEUS NOG WEL EENS IN DE NBA SPELEN”
• NEDERLANDSE ROLLERS EUROPEES KAMPIOEN
• GROOTSE OPENING SEIZOEN NBB DAMESEREDIVISIE
• FIBA EUROPE SCHAFT DIVISIESTRUCTUUR AF