“ER IS OP DIT MOMENT GEEN EIGEN INBRENG VAN SPELERS”

Het zijn twee totaal verschillende persoonlijkheden, Rein van der Kamp en Torey Thomas, maar één ding hebben ze gemeen: ze geven alles om te winnen. Afgelopen weekend speelden ze tegen elkaar en moest - een logische consequentie - één de zege aan de ander laten. En dat nog wel in de verlenging. Hadden Van der Kamp en de zijnen de winst gepakt? Of hadden Thomas c.s. de wedstrijd 'weggegeven'?

DOOR MICHEL KRIEK

Torey Thomas
Het aantal tegenstellingen tussen Rein van der Kamp van De Friesland Aris en Torey Thomas van Matrixx Magixx is groot. De één is lang en mager, de ander klein van stuk en gedrongen; Nederlander en Amerikaan, forward en spelverdeler, homeward bound en globetrotter; christen en atheïst; enzovoort. Thomas moet nog aarden in Nijmegen ("ik ben nog niet toegekomen aan het verkennen van de stad") en Van der Kamp woont nog altijd in zijn geliefde Meppel ("gezellig bitterballen eten met de hele familie na de kerkdienst"). Beiden hebben echter dé professionele houding als het gaat om het bedrijven van topbasketbal: alles geven om te winnen. Daar komt nog eens bij dat Van der Kamp en Thomas integere mannen zijn, die zelfkritiek niet schuwen. Kortom, het is altijd prettig om met zulke basketballers te spreken. Dit keer kaarten we na over de miraculeuze wedstrijd die afgelopen weekend in de Nijmeegse Horstacker plaatsvond.

Thomas klonk daags na de thuisnederlaag van Matrixx Magixx tegen De Friesland Aris niet bepaald vrolijk. En dat is bijzonder. De Amerikaan uit een voorstad van New York is immers een bevlogen profbasketballer met een doorgaans zeer opgeruimd karakter. Maar nu overheerste de kater van twee duels op rij in crunch time verliezen. Eerst - in Bergen op Zoom - het NBB Bekerduel met World Class Aviation Giants, dat de spelverdeler en de zijnen door een ongelooflijke driepunter van Jesse Kimbrough verloren. Twee dagen later lieten de Nijmegenaren zich door een zeer gemotiveerd De Friesland Aris de kaas van het brood eten. In overtime nog wel. "Als je met nog drie seconden te gaan drie punten voor hebt gestaan, kun je alleen maar stellen dat we de wedstrijd hebben weggegeven."

Het woord verliezen komt voor in woordenboeken die Thomas het liefst meteen verscheurt en verbrandt. De manier waarop zijn ploeg het onderspit dolf vervult hem met enige walging: "Tristan Blackwood mocht drie vrije worpen nemen. Hij miste de tweede en de derde, maar toen kon Aris tóch gelijk komen door een tip-in. Dat had nóóit mogen gebeuren. Oké, de bal stuiterde voor hen gunstig van de ring, maar dan nog moeten wij die speler gewoon 'uitboxen'. In de verlenging hadden we het nog recht kunnen zetten, maar dat hebben we niet gedaan. Ik miste vier seconden voor tijd mijn tweede vrije worp. Meteen daarna maakten we tot twee keer toe een fout op Aris, maar de scheidsrechters lieten gewoon doorspelen. Heel verwarrend, want normaal gesproken moet je juist uitkijken dat je geen flagrant foul tegen krijgt. Kijk, aan de ene kant hoort het bij je vak om goed met de manier van fluiten om te gaan, aan de andere kant spelen scheidsrechters ook een belangrijke rol. Die mag nooit te groot zijn. Dit neemt niet weg dat je ook met de refs moet kunnen 'samenspelen'."

Het gaat Thomas dan ook te ver het arbitrale trio de nederlaag aan te rekenen. "Nee, dat ligt gewoon aan onszelf. Zolang we wedstrijden als die van afgelopen week blijven verliezen, kun je stellen dat het ons niet lukt op de belangrijkste momenten dominant te spelen. Je ziet dat bijvoorbeeld onder het bord, waar we nog steeds té weinig big rebounds pakken. Het is wel zo dat je van twee van dit soort verliespartijen op rij heus wel leert. Misschien is dat dan een lichtpuntje. Je moet op dit niveau nu eenmaal van het begin tot het eind knokken voor je punten. Ach, ook als je twee keer achter elkaar een heartbreaking loss voor je kiezen krijgt, moet je daar niet negatief van worden. Ik zie het maar zo: het lijdt geen twijfel dat iedereen bij ons nu weet dat hij zich verder moet oprichten en nóg een stukje harder moet spelen dan hij nu doet. Vergeet niet dat we, vanwege wijzigingen en blessures in he team, nu pas zijn toegekomen aan het bouwen aan de identiteit van ons team. De oplossing om toch die vierde plaats te halen is simpel: de tegenstander het écht lastig maken en zo meer stops maken. Dat doe je door als één man te verdedigen."

Tijdens de wedstrijd heeft Thomas nog geprobeerd het tij te keren. "Je merkt dat je teamgenoten wat meer naar je kijken. Ik heb geprobeerd de boel te stabiliseren. Dat doe ik overigens niet door veel te praten; dat is niet mijn stijl. Ik leidt het team liever door zelf het goede voorbeeld te geven. Geen woorden, maar daden. Aan de andere kant: als ik spreek, weten ze dat ik dat met een speciale bedoeling doe, with a purpose, with an agenda. Ondanks de dubbele nederlaag, gaan we met zijn allen nog steeds voor die vierde plek, om wanneer de play-offs beginnen het thuisvoordeel te hebben. We zijn al een stuk teruggekomen en dan wil je tijdens je klim niet uitglijden. Ik geloof erin dat we alsnog een plaats kunnen stijgen. Doe ik dat niet, dan zijn we pas écht in de problemen."

Rein van der Kamp
Zowel Torey Thomas als Rein van der Kamp zijn vlotte praters en tegelijkertijd mensen die de tijd nemen om antwoord te geven op de vele vragen die ze gesteld krijgen. Het verschil zit hem in het feit dat de laatste altijd de indruk wekt 'zich niet druk te maken'. Van der Kamp is ook wat verbaler ingesteld, extraverter. Doorgaans lacht, als de Meppeler lacht, de hele wereld mee. En waar wordt je vrolijker van dan van een overwinning die je voor de poorten van hel hebt weggesleept. Of niet? "Het was een heel leuke pot. Bovendien hadden we deze overwinning hard nodig. We kwamen met de beste bedoelingen terug uit het kerstreces, trainden hard, maar speelden de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar veel te gemakzuchtig."

Van der Kamp doelt op de opvallende nederlaag uit bij Rotterdam Challengers. "Je bent als team blij dat je dan je eerste wedstrijd tegen de nummer laatst mag spelen; kun je er weer wat inkomen. Iedereen is er van overtuigd dat je 2010 met een winstpartij kunt beginnen. Zij werkten echter de hele wedstrijd keihard en wij kregen, toen ze alsmaar bijbleven, de knop niet meer om. Rotterdam won terecht. Het was sowieso een vervelend duel voor ons. Als klap op de vuurpijl vielen Keith Spencer en Jayme Miller ook nog eens geblesseerd uit, waardoor we in de wedstrijd erna - tegen Leiden - niet genoeg mankracht hadden. Verliezen is één, maar bij ons draaide de stemming in het team om, zo van 'dit gaat niet goed'. Dan wil je het in de altijd beladen ontmoeting met Groningen het goed doen, mede vanwege de noordelijke rivaliteit. Maar je verliest terecht, ook al omdat zij een écht goed team hebben. In de tweede helft kenden we té veel momenten waarop we uitstraalden dat we een 'verloren wedstrijd' spelen. Doe je dat tegen de Flames, dan weet je zeker dat je de bietenbrug op gaat."

Het ging even niet goed bij het ambitieuze De Friesland Aris. Er moest wat gebeuren, zo vond iedereen in Leeuwarden. "Er zijn wat harde woorden gevallen. De conclusie na een teambespreking luidde: 'zo willen we het seizoen niet afmaken'. Coach Pete Miller heeft dan ook besloten dat we intensiever moesten gaan trainen; niet de enige maatregel. Hij is ook strikter geworden. De coach heeft gezegd: 'nu doen we het zo, op mijn manier'. Er is op dit moment geen eigen inbreng van spelers. Persoonlijk vind ik het een goede actie van hem. Het is nu heel duidelijk waar we aan toe zijn. Zijn beslissing pakte dan ook meteen goed uit. Ik geloof dat we Zwolle een flinke kater hebben bezorgd. Eigenlijk zijn we in Nijmegen doorgegaan met waar we in de ZBC-hal mee op waren opgehouden. Het wedstrijdverloop was wel wat anders. Wij stonden ook nu snel ruim voor, maar zij kwamen terug. Daarna werd het een puntje-puntjewedstrijd. Toch heb ik de hele tijd het gevoel gehad dat we zouden winnen."

Die overtuiging is bijzonder te noemen, zeker gezien het feit dat de 'Liwwadders' pal voor tijd nog aardig wat terrein goed te maken hadden. "Ik weet niet wat er allemaal gebeurde in die laatste minuten, het was zó hectisch! Vrije worpen die misgingen, een tip-in die wél goed viel, Tristan die er, via het bord, een driepunter ingooit... We bleven erin geloven. Anders had Jayme nooit die tip-in kunnen maken nadat Tristan twee vrije worpen had gemist. Ook al was het een vette lucky bounce, we wisten dat, als we maar hard genoeg voor die bal zouden gaan, we zo konden gelijkmaken. In de overtime werd het alweer heel spannend. Met nog 12 seconden te gaan maakte Tristan nu wél zijn vrije worpen, terwijl Torey er acht tellen later eentje miste. Wat hij zegt over die fouten waar niet voor werd gefloten is trouwens waar. Maar hoe dan ook, we zijn sinds twee weken weer op de goede weg. Dat geeft ons zó veel vertrouwen richting de play-offs, dat we op de ranglijst inmiddels naar boven kijken. Waarom zouden wij geen vijfde of zelfs vierde kunnen worden? Ik hoor van tegenstanders steeds vaker dat ze vinden dat wij een goed team hebben."

Torey en Rein tot slot
Dat laatste kan Thomas beamen. "Als je in deze competitie drie keer achter elkaar van één en dezelfde tegenstander weet te winnen, doe je het altijd goed. That's huge. Van Aris kan ik alleen maar zeggen dat ze een sterk team hebben. De afgelopen wedstrijd kwam daar ook nog eens bij dat zij de overwinning meer wilden dan wij. Wat daarin zeker een rol heeft gespeeld: some teams have your number. Die zijn tegen jou extra gemotiveerd. Daarnaast hadden wij gewoon beter moeten rebounden en scherper moeten zijn bij scoringskansen. Het is natuurlijk zo dat op het einde van de reguliere speeltijd the ball didn't bounce our way. But we'll bounce back."

De Magixx-spelverdeler vindt dat Aris verdiend heeft gewonnen en die mening wordt door Van der Kamp onderschreven. "Laat ik eerst zeggen dat ik zelf niet zo'n puike wedstrijd heb gespeeld. Daar wil ik eerlijk over zijn. Ik houd helemaal niet van vals spelen, ook niet tijdens de training. Dan zie je wel eens dat een speler net doet of de bal niet via hem over de achterlijn is gegaan. Daar heb ik een hekel aan. Simpel bekeken, was het een wedstrijd die op snelheid gespeeld en beslist werd. Het was in mijn ogen vooral een strijd tussen de twee spelverdelers. Het is misschien niet leuk om te horen voor Torey, maar afgelopen zaterdag was Tristan de betere speler. Hij heeft de wedstrijd voor ons gewonnen. Je kon het verschil op het allerlaatst goed zien: Tristan maakte zijn laatste twee vrije worpen allebei, Torey miste een keer." Daar is geen speld tussen te krijgen.

© Foto's: Brigitte van Heeswijk

Meer Powerforward.nl

• “TIJD VOOR NIEUWE GENERATIE BASKETBALBESTUURDERS”
• b l o g – GROOTMOEDIGHEID OF KLEINZIELIGHEID?
• EREDIVISIE SPELEN VAN 25.000 EURO
• b l o g – STROPDAS EEN STUKJE STRAKKER
• EEN KORTE UPDATE VOOR MIJN LEZERS
• GEZELLIGE BEDOENING IN BEMMEL
• b l o g - KLAAR MET DIE HORDES AMERIKANEN
• “JONGEREN MOTIVEREN MEER TE BEWEGEN EN TE SPORTEN”
• b l o g - JA, IK BEN ERMEE GESTOPT
• “O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”
• b l o g - EINDELIJK WEER NBA
• “JE ZIET DAT WIJ GEEN MOMENT OPGEVEN”
• SLORDIG, SPANNEND DUEL EREDIVISIEDEBUTANTEN
• YVONNE VAN DAALEN NAAR LEKDETEC.NL
• QUARTERBACK VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
• BATOUWE BASKETBALL GAAT LEKDETEC.NL HETEN
• SERIEUZE VERSTERKING VOOR WCAA GIANTS
• MARKEL HUMPHREY WEER IN HET LIMOENGROEN
• CTO AMSTERDAM IN DE NBB DAMESEREDIVISIE
• “WEINIG MENSEN DIE ÉCHT WETEN WAT IK ERVOOR GEDAAN HEB”
• “JE MOET VERTROUWEN IN JEZELF ÉN ELKAAR HEBBEN”
• “JE KUNT ER ALLEEN MAAR BETER VAN WORDEN”
• “WE ZIJN EEN CLUB DIE MET HET HART WIL WERKEN”
• DIVISION III-SPELER VOOR LANDSTEDE BASKETBAL
• COLLEGE-TOPPER VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
• ZWARE KNIEBLESSURE KRIS BIESTERS
• “IK GA HEUS NOG WEL EENS IN DE NBA SPELEN”
• NEDERLANDSE ROLLERS EUROPEES KAMPIOEN
• GROOTSE OPENING SEIZOEN NBB DAMESEREDIVISIE
• FIBA EUROPE SCHAFT DIVISIESTRUCTUUR AF