
EEN OPEN BRIEF AAN MIJN GOEDE BASKETBALVRIEND MARCO
Wat een plezier, iedere keer dat ik met Marco van den Berg een gesprek heb. Hij is opvallend open en direct. Bovendien weet hij op de een of andere manier altijd hoe het met me gaat. Niet voor niets zie ik hem steeds meer als een goede basketbalvriend. Dat is hij trouwens ook voor de spelers die zich volledig achter zijn trainings- en coachingsmethodiek scharen. En voor iedere Groninger die met hart en ziel achter hun gezamenlijke liefde GasTerra Flames staat. De vraag 'waarom een open brief?' lijkt me hiermee wel beantwoord.
Nijmegen, 27 juli 2010.
Beste Marco,
Wat leuk om je middenin deze voor basketballiefhebbers tergend langzaam verlopende zomer weer eens gesproken te hebben. Ik verheug me altijd zeer op onze een-tweetjes over het leven, maar ik geniet net zo goed van je uiteenzettingen over wat ervoor nodig is om kampioen te worden - het wordt steeds meer, lijkt het soms. Maar wat mij het meest treft, is dat jij als één van de weinige Nederlandse basketbalseigneurs zó open en zó direct bent, terwijl je tegelijkertijd oprechte belangstelling voor het wel en wee van anderen toont. Zo weet ik inmiddels de naam van je hond, welke sporten je beoefent om minstens even slank als ik te blijven en dat kinderbedtijd belangrijker is dan een interview. Sinds vandaag is daar enige kennis over je kook- en eetgewoonten bijgekomen; risotto met artisjokken vind ik heerlijk. Dát weet jij dan inmiddels weer over mij.
Dat recept bracht me trouwens bij mijn eerste vraag: ben je van de zomer écht uitgerust of heb je ergens in de schaduw van een geluidswerend wandje tóch aan het basketbalfornuis gestaan? Je antwoord was als volgt: "Je moet jezelf de tijd gunnen om bij te komen van zo'n druk, hectisch seizoen. Je adrenaline tot het normale niveau laten dalen is een kwestie van wachten. Als je moe wordt, gaat dat vanzelf. In het begin bleef ik in mijn vaste routine zitten en ging ik steeds hardlopen. Op een gegeven moment ben ik ermee gestopt en voetbal gaan kijken. Het is een neuro-fysiologische noodzaak en daar is de zomer voor. Aan een EuroLeague-loting kun je toch niets veranderen. Basketbalzaken beginnen nu pas weer te komen. Mijn hoofd is weer leeg, weer helemaal fris. En ik heb nog even de tijd."
Die tijd leek je een dik jaar geleden niet te hebben, Marco. Je wilde van je toenmalige selectie graag driekwart behouden, maar op een paar Groningse talenten na vertrokken al je spelers. Ik vraag me af in hoeverre dat aan je plannen met profbasketbal in Groningen geknaagd heeft. Eigenlijk niet, vind je. "Dat was een samenloop van omstandigheden. Aan iedere speler kleefde een ander verhaal waarom we niet met elkaar verder gingen. Daardoor moesten we helemaal opnieuw beginnen. Aan de andere kant was er wel iets neergezet, waardoor een speler als Matt Bauscher graag in Groningen wilde spelen. Hij had gezien hoe het er bij ons aan toeging. Ja, het is altijd fijn als je voor een deel met dezelfde spelers kunt doorgaan." Meer had je er niet over te zeggen. Niet zo gek, als je met een heel nieuw team meteen landskampioen bent geworden. Ik feliciteerde je daarmee.
Dat je graag met spelers werkt die je op de een of andere manier al kent is me, sinds ik basketbal intensief ben gaan volgen, wel duidelijk geworden. Wat zal je blij zijn met de komst van John Turek, nietwaar? "Hij is echt een fantastische prof, een uitstekende teamspeler. John is heel allround. Hij kan schieten en zelfs passen, al is dat wellicht zijn minst sterke punt. Zonder moeite kan hij Europese centers verdedigen, hij is sterk en atletisch. Daarnaast heeft hij inmiddels behoorlijk wat internationale basketbalervaring. We wilden na afgelopen seizoen meer kracht in het team. Vooral tijdens de blessure van Matt Haryasz bleken we op dat punt kwetsbaar. Henry Bekkering is op dat punt, vergeleken met Bas Rozendaal, ook een versterking. Die extra kracht is Europees gezien trouwens noodzakelijk." Is Turek trouwens een, zoals jij dat noemt, cultuurdrager? "Dat woord neem ik niet in de mond. John past heel goed bij mij, vanwege zijn teamoriëntatie en werkethiek. Daarnaast wordt hij op het vlak van emotionele intelligentie ook steeds sterker."

We zijn er weer, Marco. Het kan nooit eens 'gewoon' over basketbal gaan. We ontkomen er niet aan bij iedere speler en wedstrijd er individuele én teamprocessen bij te halen. Het mooie aan basketbal is toch ook zeker die enorme dynamiek op en langs het veld? Ik weet immers dat voor jou het parket van Martiniplaza verder reikt, tot aan Ter Apel, Nieuweschans, de Eemshaven en het Lauwersmeer. Wat zijn je plannen om die enorme achterban nóg vrolijker te maken dan afgelopen seizoen? "In Groningen is het nog nooit gelukt om een hoog niveau voor langere tijd vast te houden. Vóór mij werd de club twee keer kampioen, maar daarna was het meteen hommeles en viel de boel van de troon. Nu kunnen we iets van een Groninger heerschappij bewerkstelligen. Een club met zó'n aanhang verdient dat. Het is vooral een mentale uitdaging om dat in een dergelijke basketbalgekke stad te realiseren. Wéér kampioen worden staat daarom bovenaan mijn lijstje van doelstellingen voor komend seizoen."
Maar die fans in jouw stad zijn zo enorm blij dat ze hun team na al die jaren Europees weer eens in actie kunnen zien. Met Turek en Bekkering lijkt dit team sterker dan het vorige, maar wat zou werkelijk het verschil kunnen maken? Wat is jullie competitive edge? "Voor Europa moeten we in ieder geval constanter worden, vooral als we niet kunnen rennen. Leiden en Bergen op Zoom zeiden voorafgaand aan de play-offwedstrijden tegen de Flames dat ze ons niet de mogelijkheid wilden geven om te rennen. Je zag dat terug tijdens de series. Voor ons is het nu zaak aanvallend het half-court-spel goed uit te voeren. Dat kan ook; op twee na hebben we alle spelers van vorig jaar weer terug. Changing defense wordt een ander speerpunt, met name als het man-to-man, het 'grinden', niet lukt." Je gooit er nog losjes wat basketbaltechnische termen tegenaan, terwijl je in je hart weet dat die aan mij niet zo besteed zijn. Evengoed kan ik van je kennis genieten.
'Mijn ding' is meer het psychologische aspect van het basketbal. Daar kom ik iedere keer weer op terug en, het moet gezegd, je respons stelt me nooit teleur. Ook deze keer niet, als ik je vraag wat nu de grootste winst van het behaalde kampioenschap was voor jouw jongens. "Voor dit team was het winnen van een play-offsfinale héél belangrijk. Op Haryasz na had geen enkele speler die ervaring. Nu staat dat boek in de bibliotheek en kan het op ieder gewenst moment uit de kast gehaald worden. Je moet het belang van zo'n ervaring niet onderschatten. Nu hebben álle jongens zo'n vinkje achter hun naam staan en is het ineens geen nattevingerwerk meer. Ze moeten de druk aankunnen van het íédere wedstrijd favoriet zijn; je kunt alleen nog maar verliezen. Dát gevoel. Vandaar dat die ervaring van het met elkaar kampioen worden zó belangrijk is."
Er zullen lezers zijn die denken dat mijn open brief aan jou de afsluiting nadert, Marco. Maar wij kletsen wel door, waarbij ik meestal de voorzet geef en jij de bal met je trotse hoofd richting de kruising kopt. Zelden raak je paal of lat, waardoor ik het nog eens moet proberen. Het maakt ook niet uit of het over de competitie in eigen land of die in Europa gaat, zo merkte ik even later. Over wat we op dat vlak besproken hebben, schrijf ik je later deze week een tweede brief. Speciaal voor jou, mijn goede basketbalvriend, maar ook voor al die betrokken basketballiefhebbers die snakken naar het einde van deze zomer. Of liever: het begin van de herfst, die voor ons allemaal meer als lente aanvoelt. Neem tot dan nog even lekker wat tijd voor jezelf. Maar dat advies hoef ik jou niet te geven. Je klonk lekker ontspannen. Tot gauw!
Hartelijke groet,
Michel.
© Foto's:Henk Eggens (kop) en Loes Rommens Fotografie
Meer Powerforward.nl
- “TIJD VOOR NIEUWE GENERATIE BASKETBALBESTUURDERS”
- b l o g – GROOTMOEDIGHEID OF KLEINZIELIGHEID?
- EREDIVISIE SPELEN VAN 25.000 EURO
- b l o g – STROPDAS EEN STUKJE STRAKKER
- EEN KORTE UPDATE VOOR MIJN LEZERS
- GEZELLIGE BEDOENING IN BEMMEL
- b l o g - KLAAR MET DIE HORDES AMERIKANEN
- “JONGEREN MOTIVEREN MEER TE BEWEGEN EN TE SPORTEN”
- b l o g - JA, IK BEN ERMEE GESTOPT
- “O NEE, DACHT IK, NIET WEER!”
- b l o g - EINDELIJK WEER NBA
- “JE ZIET DAT WIJ GEEN MOMENT OPGEVEN”
- SLORDIG, SPANNEND DUEL EREDIVISIEDEBUTANTEN
- YVONNE VAN DAALEN NAAR LEKDETEC.NL
- QUARTERBACK VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
- BATOUWE BASKETBALL GAAT LEKDETEC.NL HETEN
- SERIEUZE VERSTERKING VOOR WCAA GIANTS
- MARKEL HUMPHREY WEER IN HET LIMOENGROEN
- CTO AMSTERDAM IN DE NBB DAMESEREDIVISIE
- “WEINIG MENSEN DIE ÉCHT WETEN WAT IK ERVOOR GEDAAN HEB”
- “JE MOET VERTROUWEN IN JEZELF ÉN ELKAAR HEBBEN”
- “JE KUNT ER ALLEEN MAAR BETER VAN WORDEN”
- “WE ZIJN EEN CLUB DIE MET HET HART WIL WERKEN”
- DIVISION III-SPELER VOOR LANDSTEDE BASKETBAL
- COLLEGE-TOPPER VOOR MAGIXX PLAYING FOR KIDSRIGHTS
- ZWARE KNIEBLESSURE KRIS BIESTERS
- “IK GA HEUS NOG WEL EENS IN DE NBA SPELEN”
- NEDERLANDSE ROLLERS EUROPEES KAMPIOEN
- GROOTSE OPENING SEIZOEN NBB DAMESEREDIVISIE
- FIBA EUROPE SCHAFT DIVISIESTRUCTUUR AF










